یادداشتی بر ظهیر

می گذرم از میان رهگذران مات
می نگرم در نگاه رهگذران کور
این همه اندوه در وجودم و من لال
این همه غوغاست در کنارم و من دور

گذر کردم و باز در آغوش کشیدم کتابهایم را که مرهم جانم هستن ....و حال مرا خوب می کنند....و به برکت آنها به دیگران کمک می کنم....

یادداشتی بر ظهیر...

کارهایم را انجام می دهم ..ولی باز بیقرارم ... بیقراری رهایم نمی کند یادداشتی بر ظهیر...

این روزها هی می خوام بنویسم .. هی تنبلی میکنم .البته تنبلی که نه ..یکم هم شلوغم .. ولی خو .. دیروز موقع صبحونه طعم نونهای زیره ای که کمی هم شیرین بود.. منو برد به نون مزه های بچگی ... یادمه 5 یا 6 ساله بودم که به همراه مادربزرگم که بی بی صداش می کردیم نونوایی می رفتم و یکی از خوشمزه ترین قسمتای نونوایی رفتن این بود که به نونوا می گفت بهش نون مزه بده ... که فک کنم همون فطیرهای خودمون هست که شیرین هم بود و من عاشق اونا بودم .... و یهویی بعد این همه سال مزه این نون زیره دار شیرین نون رضوی منو برد به 5 سالگیم ... هی روزگار ... هی بچگی ... هی میانسالی ... یاد همتون بخیریک کار دیگه که چند بار تصمیم گرفتم و نصفه گذاشتم نوشتن خاطرات بچگیم ه .. ...این گریز زدنا دوباره یادم میاره که ننوشتی دختر خاطراتت ...نکنه یادم بره ....مواظب خودتون باشین ..براتون حال خوش ارزومی کنم یادداشتی بر ظهیر...